Pokazywanie postów oznaczonych etykietą systemy alternatywne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą systemy alternatywne. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 8 kwietnia 2012

Nie liczy się system operacyjny - liczy się "killer application"

Czym jest Desktop? Czym jest optymalny system operacyjny? Czy ten, lub tamten fork *BSD, lub dystrybucja AROS nadaje się w ogóle na Desktop w pracy/domowy komputer? Jaki Linux będzie najlepszy na początek?

Te oraz setki innych pytań zajmują głowy czytelników.

Dla mnie jednak te pytania i odpowiedzi na nie liczą się coraz mniej! Racjonalizuję mój czas spędzany przy komputerach, czas spędzany na instalacjach i konfiguracjach. Pod moją kontrolą jest coraz więcej maszyn i dochodzę do wniosku, że nie muszą one spełniać wymogu uniwersalności!

Tak więc na jednym punkcie dostępowym w pracy nie będę zajmował się dylematem, czy działa mi najnowsza edycja VLC oraz czy system domyślnie odczytuje napisy do filmów w kodowaniu windowsowskim. Na tym komputerze w ogóle nawet nie używam dźwięku.

Na omawianym punkcie będę potrzebował natomiast kilku kluczowych dla mnie aplikacji, decydujących o wartości danego systemu, kiedyś na taką aplikację mówiło się killer-app.

Dla mnie killer app'em decydującym o wartości Linuksa jest na tym stanowisku program K3b (odpowiednik Nero), OpenOffice/LibreOffice oraz Gimp.

I śmieszy mnie jeśli grono pryszczaków, którzy sami piratują Photoshopa i MSOffice, wylewają wiadra pomyj na OpenOffice i Gimpa. Ja używam tych programów od około 10 lat, równolegle z Photoshopem i Microsoft Office znam ich możliwości i ograniczenia. Biorę to co te appsy mi dają i NIE NARZEKAM. Mam to ZA DARMO i legalnie!

Rewelacją jest dla mnie wieloplatformowość, to że mogę ich używać także pod Windows. Windows jest ważny, to dominujący system i nie ma się co obrażać o fakt - w tej chwili pracuję na maszynie pod Windows, jako że mój preferowany system nie obsługuje jednego z układów graficznych, cieszę się bardzo mogąc kontynuować pracę z innego stanowiska i potem przenieść ją tam z powrotem.

Wracając do narzekań pryszczaków - ja NIE oczekuję, że bardzo złożony plik z Photoshopa idealnie odczyta mi się pod GIMP'em nie gubiąc/scalając niektórych warstw czy pewnych atrybutów. Jeśli naprawdę jesteś grafikiem, który potrzebuje aż takiej złożoności i kompatybilności - to stać się na stanowisko Windows lub MacOS X oraz oryginalnego Photoshopa dokładnie w tej samej wersji co w twojej agencji reklamowej! Więc nie masz powodów do narzekań.

Mi wystarczy jeśli GIMP w wersji 2.XYZ będzie kompatybilny z GIMPem 2.XYN (i nawet nie jakiś GIMP "legacy", ale po prostu z tej samej głównej gałęzi rozwojowej). Wystarczy mi jeśli będę w stanie obrobić fotki i grafiki na stronę www na użytek priv oraz małego biura. Proste? Proste! I nie ma co bić piany, że GIMP nie jest darmowym Photoshopem! Bo nie jest, nie będzie i nie ma być!!!

Ta sama historia jest z LibreOffice i OpenOffice.


Polecam oczywiście artykuł kolegi podsumowujący próby instalacji Linuksa w domu - TUTAJ. Jestem w kilku momentach krytyczny co do jego wniosków, ale warto przeczytać.

środa, 7 grudnia 2011

Dlaczego warto mieć system inny niż Windows

Dzisiejszy post to właściwie przeredagowana odpowiedź do kolegi, który Linuksa nie potrzebuje:


Nie potrzebuje... jasne... też tak kiedyś mówiłem...

Warto mieć inny system niż Windows dodatkowo na tym samym komputerze, albo coś łatwego linuksowego, albo Hackintosh (system z MacOS skackowany do odpalenia na zwykłym PC) – chociażby na kluczu USB/pendrive, drugiej partycji albo plikopartycji (instalacja wewnątrz Windows).

Główne aplikacje są te same (Firefox, Opera, Chrome, itp.) a o ile mniej płaczu jak w najbardziej potrzebnej chwili Windows padnie, albo wirus, albo padnie jakiś sterownik…

Przecież Windowsa nikt nie zabiera.

Sytuacja w firmie#1, 100% autentyk, muszę wysyłać klientowi zlecenie mailem. Sieć nie działa. Jestem już na ostatnią chwilę, a klient ważny, poważny i będą dymy jak nie prześle. Sprawdzam, resetuję, wszystko gra - ale netu jak nie było tak nie ma. Eureka! Sprawdzam połączenie z eksperymentalnego LiveCD z Linuksem (to była polska edukacyjna przeróbka Debiana) - działa!!! hura!!! wchodzę na dysk windowsowy, załączam plik - klient zadowolony.

Sytuacja w firmie#2, Jestem w biurze parę godzin przed wylotem za granicę, dyski wyjęte i w sejfie na drugim końcu miasta, coś ważnego się przypomniało, kuuuurka... ale porażka.... eeeehh... tym razem net był na "neo", zaraz! w szufladzie miałem kolejną polską przeróbkę Debiana z uniwerku w Gdańsku - odpalam komputer tylko z CD, bez dysku twardego, "neo" pięknie startuje... ufff... jak cudownie...!

I znów się powtórzę – ja piszę z kompa, gdzie np. Vista już nie pójdzie… a inne systemy jeszcze ciągną – i zamiast płakania, że muszę wybulić kasę na nowy sprzęt mam ładne osiągi bez krępacji i stresu.

Hmm, ale naprawdę nie namawiam do zabawy, jeśli ktoś nie lubi kompów i sprzętu oraz faktu, że ikonka z liskiem jest w innym miejscu niż zazwyczaj.

Ostrzegam :)

Aaa bym zapomniał – na niektórych konfiguracjach PC można mieć system amigowy Aros łącznie z emulacją Amigi klasycznej i jej softu/gier.

Tego systemu też nie tkną windowsowskie wirusy, trojany, itp., a tak samo można oglądać ładne dziewczyny i blogować :)

wtorek, 27 września 2011

Cztery drogi Amigi

Od dłuższego czasu przyglądam się środowisku amigowców, to jest nisza w niszy systemów operacyjnych. O ile linuksiarzy jest bardzo wielu, amigowców na palcach można policzyć (w przenośni), aż dziw bierze, że ten najpopularniejszy niegdyś komputer to jedynie historia i pasja małego grona pasjonatów.


Jeśliby ktoś się nie orientował to amigowcy dzielą się na kilka grup, na zachodzie panuje między nimi zdrowa konkurencja i wspólna chęć ożywienia platformy - w Polsce są podziały, animozje i nienawiść nie do pokonania, często są to osobiste konflikty między głównymi personami środowiska - bo generalnie wszyscy się znają. Największa nienawiść w Polsce panuje między Niebieskimi (post-amigowy system MorphOS) oraz Czerwonymi (post-amigowy system AmigaOS4).

1. Samym tym postem już narażam się Czerwonym, bo nazywam ich system OS4 post-amigowym, mimo że mają oficjalne prawa licencyjne do tejże nazwy, ale dla czytelnika, który pamięta Amigę z zieciństwa, albo pokoju starszego brata, jest to trafne określenie - to już nie jest klasyczny AmigaOS3 na procesory 68k, a nowoczesna próba ożywienia platformy na procesory PPC.


2. Ten sam cel stawia sobie środowisko Niebieskich, MorphOS to także system na PPC w stylu amigowym, z tym że nie posiada praw do nazwy Amiga i inna nieco jest droga rozwoju systemu, a właściwie pozyskania hardware.

Wspomniane systemy są komercyjne i kosztują powyżej 100 Euro za stanowisko, lepszy jednak cyrk jest ze sprzętem. Czerwoni celują w koszmarnie drogie, niszowe płyty z prockami PPC - niebiescy utylizują Maki PPC ze szrotu, na które wypiął się Apple, i na nich używają swojego systemu. W każdym razie zarówno czerwoni i niebiescy mają problematyczną sytuację ze sprzętem.


3. Trzecia grupa to Klasykowcy, których interesuje głównie stary, oryginalny sprzęt, AmigaOS3, stare gry i soft oraz architektura 68k - ciekawą odmianą klasykowców są sympatycy sprzętowych emulatorów Amigi - czyli Minimiga, Natami (w produkcji) - de facto samodzielne komputery odtwarzające pierwotną architekturę - są oczywiście emulatory programowe na zwykłe komputery PC (najpopularniejszy to WinUAE).


4. Czwarta grupa, w Polsce siedząca cichutko, kiedy Czerwoni wojują z Niebieskimi - Czarni - to sympatycy systemu AROS, czyli systemu amigopodobnego rozwijanego na otwartej licencji na wzór Linuksa, dostępnego obecnie na PC, ale rozwijanego także na inne platformy. AROS rozwija się świetnie, nie ma żadnych problemów pod kątem hardware. System jest dostępny za darmo, co jakiś czas sam wypróbowuje kolejną edycję - zapowiada się ciekawie. Z uwagi na brak barier typu cena/hardware jest to jak dla mnie najatrakcyjniejsza oferta na postamigowym rynku.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...