czwartek, 1 września 2016

Cargo (2009) - recenzja

Oglądając ten film miałem czasem uczucie takie, jakbym oglądał kultowy "Das Boot", film jest w oryginale w języku niemieckim (a ja oglądam tylko w oryginale), co w połączeniu z ciężkim SF robi dość psychodeliczne wrażenie... to jest główna myśl, której brakowało w poprzedniej recenzji...

...a publikuję ją ponownie poniżej:

Przypomnijmy sobie razem jak to było, w szkole się zakuwało by dostać się na upragnione studia i wyjechać z prowincji do większego miasta, tam miał być raj.

Studia oznaczały jednak jeszcze więcej pracy oraz mieszkanie po wynajętych od emerytów zapluskwionych stancjach lub innych norach...  ciągły brak pieniędzy i ewentualne dorywcze prace poniżej kwalifikacji.

Po skończeniu studiów, ktoś cię miał wreszcie docenić, miała zacząć się upragniona dobra praca, pieniądze, cykl awansów, droga fura… niestety rzeczywistość okazała się trochę inna.

Kiedy po latach siedzisz w obecnej pracy, gdzie ciągle musisz się wnerwiać, w obecnym lokum sąsiedzi są psycholami, do tego nad głową wisi kredyt, a to tylko mała cząstka problemów zadajesz sobie różne dziwne pytania….

Dobrą filmową metaforą tej rzeczywistości jest film...


Cargo (2009)... czyli po naszemu “Ładunek”...

...to kolejna hardkorowa produkcja SF, zimny kosmos (dosłownie), zdezelowane, zatłoczone stacje orbitalne, ponure maszyny, mrok i bieda. To jest nędzna przyszłość większości populacji ludzkiej.


Młoda lekarka zatrudnia się na transportowcu, w nadziei na to, że po długoterminowym rejsie uzbiera pieniądze na ostatnią ratę na bilet do kolonii Rhea. Jedynym miejscu, gdzie najbogatszym wybrańcom udaje się żyć w “ludzkich warunkach”. Tam już jest część jej rodziny, której udało się wygrać na loterii i kupić upragniony bilet.


Po perypetiach nasza bohaterka dociera wreszcie na Rhea, co więcej dociera tam z zakochanym w niej facetem u swojego boku.


Czeka ich nowe, bezproblemowe życie w luksusowej kolonii czy “kamieni kupa”?

niedziela, 20 października 2013

Decyzja odnośnie kontynuacji mojego blogowania - nowe adresy, inne spojrzenie na IT

Witajcie Drodzy Czytelnicy i Czytelniczki, ten blog od jakiegoś czasu przeżywa stagnację, mimo, że Linux jest moją wielką pasją i systemem, którego używam codziennie. Sukces moich linuksowych poczynań w domu jest paradoksalnie czymś, co nie służy temu blogowi.  

Używam już od dawna Debiana, gdzieniegdzie/sporadycznie jakiejś derywatywy Debiana lub Ubuntu LTS, które także się z niego wywodzi. Nie mam żadnych problemów z systemem, wszystko działa jak chce - a wszelkie konfiguracje i dodatkowe bajery, które mam ochotę zaimplementować mogę wygooglać zaledwie w ciągu chwili.  Czy warto po raz n-ty pisać o faktach, które są dostępne na większej ilości blogów, stron, manuali, itp. Według mnie to zbędne.

Drugim faktem jest to, że wycofuję się z platformy Blogger na rzecz własnych WordPressów na własnym hostingu - zdecydowałem, że moje blogowanie będę kontynuował tam, a tematy linuksowe oraz IT włączę w szerszy kontekst mojego blogowania na następujących blogach:

  • Blog o oszczędnościach w domu, firmie, inwestowaniu i minimalistycznym podejściu do wielu spraw, czyli: Oszczędzanie.
  • Blog sportowy, hobbystyczny z zacięciem konsumenckim, prowadzony we współpracy z zaprzyjaźnioną ekipą sportową, czyli: Blog Dla Faceta


Tam mnie i moją pisaninę znajdziecie, zapraszam, tym razem jednak dziękuję Wam za tak długi czas spęczony na Lekkim Linuksie... być może się jeszcze kiedyś tu odezwę :)

sobota, 28 września 2013

Debian Wheezy w wersji light, czyli Crunchbang Waldorf stable

Dawno nie pisałem, jednak żyję, używam Linuksa dzień w dzień, 25h na dobę, 8 dni w tygodniu - o czym miałem jednak pisać? Swojego czasu zamienilem Debiana Wheezy na testinga od czasu do czasu robiąc apt-get dist-upgrade i żyłem sobie dobrze z moim Debianem.

Od pewnego czasu nie mam jednak rezerw czasowych na intensywne zabawy z rożnymi dystrybucjami - muszę pracować. Potrzebuję stabilnego Linuksa najlepiej w klimatach enterprise, gdzie nie ma miejsca na eksperymenty, jest natomiast miejsce na krew, pot i łzy.

Na jednej z partycji mam Scientific Linux, klon RHEL na drugiej wczoraj Debian Testing poleciał z dymem na rzecz świeżej instalki Debian Wheezy, czyli inaczej biorąc Debian Stable.

Nie mam czasu na zabawę systemem, mam czas na operowanie na systemach klasy enterprise/server, których używa się codziennie w firmach.

Do zainstalowania Debiana uzyłem distra Crunchbang Linux Waldorf, jest to gereralnie Wheezy z kilkoma autorskimi skryptami twórcy Crunchbanga, dający minimalistyczne i szybkie jak torpeda środowisko pracy w Debianie. Nic więcej mi nie potrzeba.



Z uwagi na przyzwyczajenia mainstreamowe poleciałem po skrypcie instalacyjnym Crunchbanga, potem zainstalowałem sobie LXDE, zmieniłem config slima oraz xorg. To wszystko.

Myślałem chwilkę nad Ubuntu LTS w jakiejś lekkiej odmianie, ale z tego co widzę, Ubuntu zaczyna zamieniać się w ultrakomercyjną popierdólkę, a nie rasowego pingwina z krwii i kości. Gdybym chciał czytej komercji, kupuję sobie makówkę i po krzyku - chcę jednak Linuksa a nie jakiegoś nie-wiadomo-co.

Debian to jest to. Pingwin z jajem!

Zachęcam do spróbowania! http://crunchbang.org/


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...