Pokazywanie postów oznaczonych etykietą środowiso graficzne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą środowiso graficzne. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 10 listopada 2011

Używanie docka w stylu "makówkowym" - VectorLinux

Wdałem się już w niejedną w dyskusję na osnewsie na temat środowiska graficznego Unity. Jak dla mnie jakimś atutem Unity jest obecność swoistego docka - natomiast ewidentne nawiązanie do systemu spod znaku nadgniłego jabłka mi się nie podoba.


Dock jednak nie jest głupim rozwiązaniem, więc warto połączyć go z jakimś normalnym środowiskiem graficznym, które nie będzie wymagało rewolucyjnej zmiany przyzwyczajeń w używaniu komputera.


Na screenshocie powyżej (można powiększyć) jest najnowszy VectorLinux (wersja RC) ze zintegrowanym, prekonfigurowanym dockiem oraz XFCE - można pobrać jako LiveCD i wypróbować na maszynie wirtualnej, lub z płytki CD.

Sam VectorLinux to już klasyka - jedna z najstarszych "łatwych" dystrybucji. System prawie idealny - ma w sobie prawie wszystko co potrzeba do pracy i w dodatku skonfigurowane z automatu. Solidna baza, czyli ostatnie stabilne Slackware oraz kilka usprawnień (nowsze jądro systemu) - robi swoje.

Jedynym minusem jest brak polonizacji (mi zupełnie nie przeszkadza, o ile w XFCE i terminalu ustawie sobie klawiaturę PL) oraz konieczność przekompilowania freetype (brak subpixel hinting), albo ściągnięcia sobie z zewnątrz pakietu freetype wolnego od ograniczeń patentowych, aby mieć piękne czcionki na panelu LCD.

piątek, 12 sierpnia 2011

Środowisko graficzne XFCE - powiew świeżości

Młodszy brat GNOME'a. Lżejsze od konkurencji, tzw. trzecie zaawansowane środowisko graficzne oparte na GTK2. Lżejsze pod kątem zajmowanej pamięci, miejsca na dysku, szybkości działania. Środowisko bardzo modularne, czyli dające się dość dowolnie kształtować, łatwe, eleganckie w wyglądzie i przyjemne w konfiguracji - prostota i wygoda (ale też 'czyste' środowisko ma mniejszą funkcjonalność niż np. KDE). XFCE wypełnia pewną lukę - idealnie sprawdza się na maszynach ok. 1000MHz i tych wolniejszych na których konkurencja zaczyna nieźle przymulać (działać wolniej). XFCE w obecnej postaci pojawił się gdy GNOME i KDE miały już ugruntowaną pozycję, stąd pewne dostosowanie zarówno do odpalania aplikacji z KDE jak i GNOME (pewne opcje ustawień - session manager / manager sesji - jednak nawet bez tych ustawień większości aplikacji z KDE i GNOME działa dobrze). Bardzo funkcjonalne jest menu w XFCE które można szybko otworzyć w dowolnym miejscu naciskając prawy klawisz myszy.


Uważam że posiadanie np. KDE "pod maską" (i w razie potrzeby korzystanie z bogactwa jego programów, konfiguratorów, managera logowania kdm, środowiska QT) a przy tym używanie na co dzień XFCE (szybsze programy GTK2) jako głównego środowiska jest dobrym rozwiązaniem. (Fragment pisany w roku 2006 z myślą o KDE3, obecnie preferuje wzbogacanie XFCE elementami z GNOME.)

XFCE vs KDE - gdzie leży różnica?

KDE jest bardzo rozbudowanym środowiskiem. Wyjaśniam, że mam dobrą opinię o tym środowisku (od niego zaczynałem, by po przygodzie z gnome przesiąść się na xfce4). Wydaje mi się, że twórcy KDE chcą w pierwszej kolejności zadowolić emigrantów z Windows dając im nie tylko wszystko co jest w XP ale jeszcze znacznie więcej na dokładkę. W efekcie tego domyślne KDE ustawienia sprawiają, że środowisko jest przeładowane graficznymi bajerami, animacjami, wodotryskami. To można (i wg mnie trzeba) co prawda powyłączać dzięki dość przystępnym konfiguratorom (Centrum Ustawień). Pozostają jednak różne usługi, managery, bajery których przeciętny użytkownik nigdy nie użyje, a które obciążają system - część z nich da się wyłączyć w centrum sterowania - wyłączenie części wymaga jednak grzebania w plikach konfiguracyjnych (i niestety jest możliwość, że wyłączysz o tą jedną usługę za dużo).

W tym świetle lubię xfce bo nie jest przeładowane w defaultowej / domyślnej konfiguracji, i nie trzeba już nic kombinować. Oczywiście xfce4 można jeszcze przyśpieszyć wywalając session-manager'a (pliki konfiguracyjne - odpalanie elementów xfce poprzez pliki startowe) wyrzucając niektóre moduły, choć raczej naprawdę nie ma za bardzo co wyrzucać - to już zabawa dla hobbystów.

środa, 10 sierpnia 2011

GNOME vs KDE - omówimy odwieczny dylemat początkujących czy wybrać Gnome czy KDE

Artykuł pochodzi także z mojej szuflady z Roku Pańskiego 2006 i jak w poprzednim przypadku cały czas jest wysoce aktualny. Gdzieniegdzie postaram się dodać uaktualnienia.

Biuro oparte na GNOME, screen z popularnego i łatwego dla początkujących systemu Linux Mint

Dominującymi środowiskami graficznymi na biurko są GNOME oraz KDE. Osoba początkująca lub migrująca z Windowsa powinna znaleźć w nich wszystko co może być przydatne w codziennej pracy. Środowiska te różną się między sobą filozofią oraz kwestiami technicznymi, jednak początkujący użytkownik nie powinien mieć problemu z orientacją zarówno w gnome jak i kde. Warto wspomnieć, że GNOME oparte jest na bibliotece gtk2, zaś KDE na qt. Ten podział generalnie przekłada się na powszechnie dostępne popularne aplikacje. Warto wspomnieć np., że popularna Opera jest oparta na qt natomiast Mozilla Firefox na gtk. (kwestia niezbyt istotna dla początkujących)

Desktop KDE popularnego i łatwego dla początkujących systemu Linux Mint

Wybór między GNOME a KDE jest bardziej kwestią wyboru dystrybucji, przyzwyczajenia i osobistych preferencji. Tak samo wybór między aplikacjami qt i gtk. Nie powinno być większych problemów z odpalaniem programów gtk pod KDE i vice versa. Możliwe problemy z wyglądem, doborem czcionek są dobrze rozwiązane np. w Suse / OpenSuse. W tej prostej dystrybucji użytkownik nie musi sobie zaprzątać głowy takimi kwestiami jak fakt czy dana aplikacja jest w gtk2 czy qt. Przy okazji w Suse [w chwili pisania artykułu wersja 10.0] lepiej sprawuje się desktop oparty na KDE 3 [dokładnie sprawdzone]. (W roku 2011 z kolei lepiej wydaje się spisywać Gnome 2, ale to subiektywne odczucie autora)

Ciekawostka: GNOME jest bardziej popularne w USA, podczas gdy KDE dominuje w Europie [początek 2006].

Moja osobista obserwacja na dzień dzisiejszy jest taka: Aplikacje GTK wydają się generalnie działać szybciej niż QT, aczkolwiek środowisko GNOME generalnie zajmuje więcej pamięci i jest odrobinę mniej funkcjonalne niż KDE. Środowisko KDE w moim odczuciu jest o pół kroku do przodu w stosunku do konkurenta, zajmuje mniej pamięci (dotyczy KDE 3 obecnie rozwijanego pod nazwą Trinity Desktop, KDE 4 jest jednak bardziej "spasione"), ma więcej możliwości konfiguracji, wydaje się bardziej spójne od strony technicznej. Gnome jest jednak do przodu jeśli chodzi o pewne rozwiązania medialne i ergonomię pracy (domyślna konfiguracja, przejrzystość). Gnome wydaje się bardziej odbiegać od Windowsa, którego niedawni użytkownicy według mnie mogą woleć KDE. Ufff... naprawdę trudny wybór... mi się nigdy nie udało ostatecznie zdecydować.... w efekcie jako główne pełne środowisko preferuje XFCE (o czym w następnym poście z szuflady).
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...