Pokazywanie postów oznaczonych etykietą xfce. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą xfce. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 23 września 2012

Archlinux - krok I. Instalacja systemu.

Witam czytelników.


Jak obiecałem opiszę przebieg instalacji Archlinux'a na moim komputerze. Nie będę starał się opisywać możliwych wariantów instalacji w zależności od posiadanego sprzętu gdyż była by to teoretyczna teoria i mogło by skończyć się pisaniem bzdur.

Kilka wyjaśnień.


Po pierwsze. O Archu słyszałem dużo dobrego, oprócz tego iż jest przyjazny dla użytkownika i łatwy w konfiguracji. Miało to wpływ na sceptycyzm w podejściu do niego.

Po drugie. Opis instalacji na Wiki Archa jest taki że zapewne nic by mi z tego nie wyszło, chociaż trzeba powiedzieć że są tam podane również informacje których w innych źródłach nie ma, a są dość istotne.

Po trzecie. Opis instalacji będzie odnosił się do tego poradnika [LINK]. Będę stosował cytowanie wraz z komentarzami. Jeszcze nie wiem jak wyjdzie sprawa z grafikami (gdybym instalował na maszynie wirtualnej nie było by problemu, niestety mój komp tego nie uciągnie więc szło na żywca a aparat nie za bardzo potrafił strzelić fotkę monitora) ale postaram się.

Zaczynamy.


Do instalacji wykorzystałem nagrany na DVD obraz Archlinux 8.2012. Instalacja przez sieć. Być może gdybym nie miał sieci to na płycie są podstawowe pakiety, i przypuszczam że słowo podstawowe jest jak najbardziej poprawne.

Etap 1 : Partycje

Po uruchomieniu płyty instalacyjnej Archa przygotuj partycje za pomocą programów „fdisk”, „cfdisk” oraz mkfs (patrz poprzedni rozdział). Jeśli masz już partycje gotowe, to możesz przejść do następnego kroku.
Ja partycje przygotowałem używając gParted z bootowalnego Puppy Linux. Kilka słów o partycjonowaniu. Jeśli na dysku będzie tylko Linux i nie będziemy robić żadnych cudów to wystarczą nam 4 partycje podstawowe. Jeśli natomiast chcemy mieć partycji więcej to musimy czwartą partycję zrobić jako rozszerzoną i dopiero na niej zdefiniować większą ilość partycji.

czwartek, 10 listopada 2011

Używanie docka w stylu "makówkowym" - VectorLinux

Wdałem się już w niejedną w dyskusję na osnewsie na temat środowiska graficznego Unity. Jak dla mnie jakimś atutem Unity jest obecność swoistego docka - natomiast ewidentne nawiązanie do systemu spod znaku nadgniłego jabłka mi się nie podoba.


Dock jednak nie jest głupim rozwiązaniem, więc warto połączyć go z jakimś normalnym środowiskiem graficznym, które nie będzie wymagało rewolucyjnej zmiany przyzwyczajeń w używaniu komputera.


Na screenshocie powyżej (można powiększyć) jest najnowszy VectorLinux (wersja RC) ze zintegrowanym, prekonfigurowanym dockiem oraz XFCE - można pobrać jako LiveCD i wypróbować na maszynie wirtualnej, lub z płytki CD.

Sam VectorLinux to już klasyka - jedna z najstarszych "łatwych" dystrybucji. System prawie idealny - ma w sobie prawie wszystko co potrzeba do pracy i w dodatku skonfigurowane z automatu. Solidna baza, czyli ostatnie stabilne Slackware oraz kilka usprawnień (nowsze jądro systemu) - robi swoje.

Jedynym minusem jest brak polonizacji (mi zupełnie nie przeszkadza, o ile w XFCE i terminalu ustawie sobie klawiaturę PL) oraz konieczność przekompilowania freetype (brak subpixel hinting), albo ściągnięcia sobie z zewnątrz pakietu freetype wolnego od ograniczeń patentowych, aby mieć piękne czcionki na panelu LCD.

piątek, 12 sierpnia 2011

Środowisko graficzne XFCE - powiew świeżości

Młodszy brat GNOME'a. Lżejsze od konkurencji, tzw. trzecie zaawansowane środowisko graficzne oparte na GTK2. Lżejsze pod kątem zajmowanej pamięci, miejsca na dysku, szybkości działania. Środowisko bardzo modularne, czyli dające się dość dowolnie kształtować, łatwe, eleganckie w wyglądzie i przyjemne w konfiguracji - prostota i wygoda (ale też 'czyste' środowisko ma mniejszą funkcjonalność niż np. KDE). XFCE wypełnia pewną lukę - idealnie sprawdza się na maszynach ok. 1000MHz i tych wolniejszych na których konkurencja zaczyna nieźle przymulać (działać wolniej). XFCE w obecnej postaci pojawił się gdy GNOME i KDE miały już ugruntowaną pozycję, stąd pewne dostosowanie zarówno do odpalania aplikacji z KDE jak i GNOME (pewne opcje ustawień - session manager / manager sesji - jednak nawet bez tych ustawień większości aplikacji z KDE i GNOME działa dobrze). Bardzo funkcjonalne jest menu w XFCE które można szybko otworzyć w dowolnym miejscu naciskając prawy klawisz myszy.


Uważam że posiadanie np. KDE "pod maską" (i w razie potrzeby korzystanie z bogactwa jego programów, konfiguratorów, managera logowania kdm, środowiska QT) a przy tym używanie na co dzień XFCE (szybsze programy GTK2) jako głównego środowiska jest dobrym rozwiązaniem. (Fragment pisany w roku 2006 z myślą o KDE3, obecnie preferuje wzbogacanie XFCE elementami z GNOME.)

XFCE vs KDE - gdzie leży różnica?

KDE jest bardzo rozbudowanym środowiskiem. Wyjaśniam, że mam dobrą opinię o tym środowisku (od niego zaczynałem, by po przygodzie z gnome przesiąść się na xfce4). Wydaje mi się, że twórcy KDE chcą w pierwszej kolejności zadowolić emigrantów z Windows dając im nie tylko wszystko co jest w XP ale jeszcze znacznie więcej na dokładkę. W efekcie tego domyślne KDE ustawienia sprawiają, że środowisko jest przeładowane graficznymi bajerami, animacjami, wodotryskami. To można (i wg mnie trzeba) co prawda powyłączać dzięki dość przystępnym konfiguratorom (Centrum Ustawień). Pozostają jednak różne usługi, managery, bajery których przeciętny użytkownik nigdy nie użyje, a które obciążają system - część z nich da się wyłączyć w centrum sterowania - wyłączenie części wymaga jednak grzebania w plikach konfiguracyjnych (i niestety jest możliwość, że wyłączysz o tą jedną usługę za dużo).

W tym świetle lubię xfce bo nie jest przeładowane w defaultowej / domyślnej konfiguracji, i nie trzeba już nic kombinować. Oczywiście xfce4 można jeszcze przyśpieszyć wywalając session-manager'a (pliki konfiguracyjne - odpalanie elementów xfce poprzez pliki startowe) wyrzucając niektóre moduły, choć raczej naprawdę nie ma za bardzo co wyrzucać - to już zabawa dla hobbystów.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...